نه از آن عقب مىمانند كه تسليم دشمنش سازند و نه از آن پيشى مىگيرند كه تنها رهايش كنند ، هر كس بايد در برابر حريف خويش بايستد و با برادر همرزمش مواسات كند و حريف خود را به او وا مگذارد كه او در برابر دو حريف قرار گيرد : حريف خودش و حريف برادرش . به خدا سوگند اگر از شمشير دنيا فرار كنيد از شمشير آخرت سالم نمىمانيد ، شما بزرگان عربيد و شرافتمندان برجسته ، در فرار ، غضب و خشم خدا است و ذلت هميشگى و ننگ جاويدان . فرار كننده به عمر خويش نمىافزايد و بين خود و روز مرگش حائلى ايجاد نمىكند كيست كه با سرعت و نشاط ، با جهاد خويش به سوى خدا برود ؟ همچون تشنه كامى كه به سوى آب مىشتابد ؟ بهشت در سايه نيزه‌ها است . امروز راستى گفتار و اخبار هر كس از شجاعتش آزمايش مىشود ، به خدا سوگند من به مبارزه با شاميان از آنها به خانه‌هايشان شايق‌ترم ، پروردگارا اگر حق را رد كردند جماعتشان را هزيمت ده ! و اتحادشان را به پراكندگى مبدل ساز ! و در اثر خطاهاشان آنها را تسليم هلاكت گردان ! بدانيد دشمنان شما هرگز از جاى خود بدون نيزه‌هاى پى در پى كه بدنشان را سوراخ كند - آن چنان كه نسيم از آن بگذرد ، و ضربه‌هائى كه سرها را بشكافد و استخوانها را خرد كند و بازو و قدمها را جدا سازد ، تكان نمىخورند ، آنها همچنان ايستادگى مىكنند تا آن گاه كه گروهها پشت سر هم آنان را تيرباران كنند ، و گروهى به يارى گروه ديگر با آنها به نبرد پردازند ، و تا اين كه لشكرى عظيم و بدنبالش لشكر عظيم ديگرى آنها را تا شهرهايشان تعقيب كند و تا اين كه سم اسبهاى شما زمين آنها را درهم بكوبند و مسير رفت و آمد آنها را از هر طرف اشغال كنند ( آرى تنها در اين صورت تسليم خواهند شد ) . شريف رضى مىگويد : « الدعق » به معنى كوبيدن زمينها با سم اسبها است و « نواحر » به معنى متقابل است ، مىگويند منزلهاى فلان طائفه « تتناحر » يعنى مقابل هم هستند .